Przepisy prawne w turystyce wiejskiej; usługi turystyczne

Przepisy prawne w turystyce wiejskiej; usługi turystyczne

Wybrane przepisy o usługach turystycznych:

     Rolnik lub przedsiębiorca przyjmujący gości świadczy szereg usług związanych z ich pobytem. Niektóre z tych usług mogą być świadczone dopiero po spełnieniu  określonych warunków i uzyskaniu zezwolenia na ich prowadzenie. Warunki świadczenia usług dla turystów określa ustawa o usługach turystycznych z dnia 29 sierpnia 1997 r.
     Zgodnie z ustawą usługami turystycznymi są;
- usługi przewodnickie
- usługi hotelarskie
- inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym.

Ustawa określa że:
Turysta; to osoba, która podróżuje do innej miejscowości poza swoim stałym miejscem pobytu na okres nieprzekraczający 12 miesięcy, dla których celem podróży nie jest podjęcie stałej pracy w odwiedzanej miejscowości i która korzysta z noclegu przynajmniej jedną nocOdwiedzający: to osoba,  która podróżuje  do innej miejscowości poza swoim stałym miejscem pobytu, dla których celem podróży nie jest podjęcie stałej pracy w odwiedzanej miejscowości oraz niekorzystająca z noclegu.

Świadczenie usług turystycznych:
Podmioty świadczące usługi turystyczne to:
a) organizator turystyki; przedsiębiorca organizujący imprezę turystyczną
b) pośrednik turystyczny: przedsiębiorca, którego działalność polega na wykonywaniu, na zlecenie klienta,  czynności faktycznych i prawnych związanych z zawieraniem umów o świadczenie usług turystycznych
c) agent turystyczny: przedsiębiorca, którego działalność polega na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki posiadających wpis w rejestrze organizatorów turystyki i pośredników turystycznych
d). przewodnik turystyczny: osoba zawodowo oprowadzająca turystów lub odwiedzających po wybranych obszarach, obszarach, miejscowościach i obiektach oraz udzielająca o nich informacji, oraz sprawująca nad turystami lub odwiedzającymi opiekę w zakresie wynikającą z umowy
e) pilot wycieczek: osoba towarzysząca, w imieniu organizatora turystyki, uczestnikom imprezy turystycznej, sprawująca nad nimi opiekę i czuwająca nad sposobem na rzecz ich usług, oraz przekazującą podstawowe informacje, dotyczące odwiedzanego kraju i miejsca.

Impreza turystyczna to co najmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli te usługi obejmują nocleg lub trwają ponad 24 godziny albo, jeżeli program przewiduje zmianę miejsca pobytu.

Działalność gospodarcza w zakresie organizowania imprez turystycznych:
   Działalność gospodarcza w zakresie organizowania imprez turystycznych (organizator turystyki) oraz pośredniczenia  na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych (pośrednik turystyczny) jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu w rejestrze organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, zwanego dalej "rejestrem" (art. 4 ust. 1)
Działalność regulowana jest to działalność gospodarcza, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków określonych przepisami prawa.

   Przewodnikiem turystycznym lub pilotem wycieczek może być osoba, która posiada uprawnienia określone ustawą. Szczegółowe wymagania w zakresie prowadzenia usług przewodnickich lub pilota określa rozdział IV ustawy.
Okazjonalne prezentowanie gościom okolicznych atrakcji przez właścicieli gospodarstw agroturystycznych - szczególnie nieodpłatnie, nie wymaga uzyskania uprawnień.

   Świadczenie usług turystycznych z ofertą usług złożonych, obejmujących kilka świadczeń, nie zawsze będzie wymagało wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Jeżeli są to usługi noclegowe i żywieniowe w jednym obiekcie, uznaje się, że jest jedna usługa hotelarska. W przypadku zaś rolnika - łączenie kilku usług np. nocleg, wyżywienie oraz "inne usługi związane z pobytem turystów" w gospodarstwie rolnym, zgodnie z art. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie nosi znamion działalności gospodarczej pod warunkiem, że wszystkie te usługi świadczone będą w obrębie gospodarstwa rolnego.

Usługi hotelarskie:
   Usługi noclegowe należą do podstawowych usług turystycznych. Są one związane z wynajmem noclegu turyście poza stałym miejscem zamieszkania w okresie dłuższym niż jeden dzień. Zakres usługi noclegowej może być szeroko rozumiany. Zależy on od rodzaju urządzenia miejsca noclegowego. Turyście powinno zapewnić się nie tylko nocleg, w potocznym tego słowa znaczeniu, lecz także świadczyć wiele usług, których został on pozbawiony wskutek opuszczenia własnego mieszkania na okres podróży turystycznej. Miejsce zakwaterowania powinno więc zapewniać turyście zarówno możliwość wygodnego snu, jak i odpoczynku lub pracy, utrzymania higieny osobistej, przechowywania przedmiotów osobistego użytku, wymiany informacji, możliwość oglądania telewizji, dostępu do komputera i in. W optymalnych warunkach zakres usług noclegowych nie powinien być mniejszy od zakresu usług, z jakich turysta korzysta we własnym mieszkaniu.

Usługi hotelarskie to krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych, oraz świadczenie w obrębie obiektu usług z tym związanych (art 3 ust. 8).

Usługi hotelarskie mogą być świadczone w: I.  obiektach hotelarskich
II. innych obiektach, w których świadczone są usługi hotelarskie

ad I.) Obiekty hotelarskie mogą świadczyć usługi hotelarskie, jeśli spełniają;
- wymagania co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, ustalone   dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany
- wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami.

Ustala się następujące rodzaje obiektów hotelarskich (Art. 36)
   1. hotele
   2. motele
   3. pensjonaty
   4. kempingi (campingi)
   5. domy wycieczkowe
   6. schroniska młodzieżowe
   7. schroniska
   8. pola biwakowe

Oznaczenia dla kategorii obiektów hotelarskich (Art. 37)
- hotel, motel, pensjonat;                                      pięć kategorii oznaczonych gwiazdkami
- kemping;                                                          cztery kategorie oznaczone gwiazdkami
- dom wycieczkowy i schronisko młodzieżowe; trzy kategorie oznaczone cyframi rzymskimi

   Zaszeregowania obiektów (z wyjątkiem pól biwakowych) do poszczególnych rodzajów dokonuje, nadaje kategorię oraz prowadzi ich ewidencję marszałek właściwy ze względu na miejsce położenia obiektu hotelarskiego. Nazwy rodzajów i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich, o których mowa w Art. 36 i Art. 37 podlegają ochronie prawnej i mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich w rozumieniu niniejszej ustawy. Szczegółowe wymogi dla poszczególnych rodzajów oraz kategorii obiektów hotelarskich określa rozporządzenie ministra z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie.

ad II.) Inne Obiekty   Usługi hotelarskie mogą być również świadczone w innych obiektach (w tym wynajmowane przez rolników pokoje i miejsca na ustawienie namiotów w prowadzonych przez nich gospodarstwach rolnych), jeśli obiekty te spełniają minimalne wymagania określone Rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie - Załącznik nr 7, oraz wymagania sanitarne, przeciwpożarowe i inne określone odrębnymi przepisami.

   Przedsiębiorca lub rolnik zamierzający świadczyć usługi hotelarskie w gospodarstwie rolnym zobowiązany jest zgłosić ten obiekt do ewidencji innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie (art 39 ust 3). Ewidencja taka prowadzona jest przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce położenia obiektu. Wpis do wyżej wymienionej ewidencji dla rolnika prowadzącego gospodarstwo agroturystyczne nie powoduje skutków podatkowych ani ubezpieczeniowych.

   Organ gminy może dokonać kontroli każdego obiektu na swoim terenie - zarówno wpisanego do swojej ewidencji, jak również do ewidencji marszałka. W razie rażących niedociągnięć w spełnieniu minimalnych warunków określonych w artykule 35 ustawy o usługach turystycznych, może zostać wydana decyzja o wstrzymaniu świadczenia usług w obiekcie do czasu usunięcia niedociągnięć.

   Przepisy o usługach turystycznych określają warunki świadczenia usług hotelarskich. Ich celem jest określenie standardów wyposażenia i zakresu usług świadczonych w poszczególnych obiektach.
   Przepisy o usługach hotelarskich wraz z innymi przepisami (budowlane, sanitarne i przeciwpożarowe) mają na celu zapewnić bezpieczeństwo osób korzystających z zakwaterowania w tych obiektach, niezależnie od ich standardu.

Kategoryzacja wiejskiej bazy noclegowej (wbn):
   Turystyka wiejska cieszy się rosnącą popularnością. Wraz ze wzrostem zainteresowania wypoczynkiem na wsi rosną jednak wymagania w stosunku do jakości usług. Utrzymaniu odpowiedniego poziomu jakości zakwaterowania oraz kształtowania pozytywnego wizerunku turystyki wiejskiej na rynku ofert służy system kategoryzacji wiejskiej bazy noclegowej. Kategoryzacja - mówiąc ogólnie, jest potwierdzeniem jakości usługi.

   Rozróżniamy mi in. następujące rodzaje jakości;
- jakość techniczna; to, co oferujemy turyście
- jakość funkcjonalna; jak klient jest obsługiwany
   Czy warto zajmować się jakością usług w Polsce, skoro przeciętny polski nabywca tych usług przywiązuje wagę raczej do cen a nie do jakości"
   Warto, ponieważ;
- rośnie stale grupa nabywców, dla których czynnik jakości jest wiodącym kryterium usługi (dotyczy to nie tylko grupy najzamożniejszych Polaków, ale również grup, które z określonych przyczyn poszukują bardzo szczególnego produktu)
- nawet najmniej zamożna grupa nabywców, która kieruje się głównie względami cenowymi, oczekuje spełnienia wymagań jakościowych. Im wyższa jakość, tym większy koszt - nabywcy świetnie zdają sobie sprawę z istnienia tego mechanizmu
- jakość, wbrew powszechnym przekonaniom nie oznacza zawsze dodatkowych kosztów
- na współczesnym rynku turystycznym czynnik jakości staje się podstawowym narzędziem konkurowania.

   Polska Federacja Turystyki Wiejskiej "Gospodarstwa Gościnne" prowadzi dobrowolny system kategoryzacji kwater wiejskich. Przyznaną kategorię oznacza się odpowiednią ilością słoneczek (najniższa kategoria oznaczana jest nazwą STANDARD, najwyższa - ilością trzech słoneczek.
   Szczegółowe wytyczne dla osób ubiegających się o nadanie kategorii dla swojej bazy noclegowej znajdują się na stronie internetowej PFTW www.agroturystyka.pl

Umowy z klientem i regulamin:
   W trakcie prowadzenia działalności turystycznej na wsi kwaterodawca niejednokrotnie będzie spisywał umowy. Zawierania umów reguluje kodeks cywilny. Zasadą prawa cywilnego, które reguluje zawieranie umów, jest swoboda w ich treści. Umowa, która nie przekracza wartości 2 000 zł, może być zawierana ustnie. Powyżej tej kwoty wymagana jest forma pisemna, bez której niemożliwe będzie udowodnienie swoich roszczeń.
   W umowach pisemnych, zawieranych bezpośrednio z klientem, należy uwzględnić między innymi następujące zagadnienia; informację o charakterze wynajmowanego pokoju, zakres korzystania z innych pomieszczeń i terenu, określenie ceny, zasad i form płatności, czas trwania pobytu gości, kaucje, regulamin pobytu (zasady domu). 


Podstawa prawna:
1. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskie z dnia 10 stycznia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o usługach turystycznych (Dz.U. 2014 nr 0 poz. 196)
2. Obwieszczenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 24 stycznia 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporądzenia Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (tekst jednolity Dz.U. 2006 nr 22 poz. 169)
3. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r., Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U.2004 nr 173 poz. 1808
5. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych (Dz.U. 2011 nr 225 poz. 1353)
6. Kodeks Cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm.)

 01.11.2011 r.
Andrzej Mikołajewicz
czorsztyn@czorsztyn.com.pl


Strona główna : Aktualności : Imprezy : Koła regionalne : O nas : Wyszukiwanie :
Copyright 2020 Góralskie.net
Projekt graficzny GraphicsDesign.pl

Strona internetowa współfinansowana przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich; Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.